นี่แหล่ะ..นิสัยคนไทย..เจอกับตัวซะบ้าง
Jan 23
บทความ really, story, true 9 Comments
อยากเล่าเรื่องกับเขาบ้าง เรื่องมันก็มีอยู่ว่า ผมเป็นพนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง
( ขอไม่บอกชื่อ และสถานที่แล้วกัน ) ส่วนใหญ่แล้วจะเลิกงานดึกเกือบทุกวัน
เวลากลับ จะเดินไปส่ง พี่ๆ เพื่อนๆ ทีมงานก่อนแยกย้ายกันกลับอีกที
วันนั้น… “วันพุธที่ 21 มกราคม 2552”
ผมกับเพื่อนได้เดินกลับกันสองคน ระหว่างทางได้เดินผ่านป้ายรถเมล์ไปได้สักพักนึง
ก็ได้ยินเสียงผู้หญิงเรียกและกำลังวิ่งมาหาผมกับเพื่อนได้พูดคุยกันดังนี้ ( เท่าที่ผมจำได้ )
ผู้หญิงคนนั้น : จะกลับบ้านหรือไปขึ้นรถเหรอ ไม่ต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้นหรอก
เพื่อนผม : อะไรครับ
ผู้หญิงคนนั้น : อยู่ป้ายรถเมล์นี้ตั้งนานแล้วอยากกลับบ้าน เห็นพี่สองคนหน้าตาไม่น่ากลัว…
เลยกล้ามาคุยด้วย มันสองทุ่มกว่าแล้ว
เพื่อนผม : แล้วมาอยู่ที่นี่ได้ไง
ผู้หญิงคนนั้น : อ้าวพูดตรงๆ เลยนะ มาเที่ยวประตูน้ำทำกระเป๋าตังค์หาย เลยนั่งรถมาหาเพื่อน
แต่เพื่อนไม่อยู่ ย้ายไปที่อื่นแล้ว อยากกลับบ้าน ค่ารถเมล์ รถตู้ หลายต่อเพื่อที่จะกลับบ้านนอก
รวมแล้ว 181 บาท ขอยืมก่อน ขอเบอร์โทร ขอเลขบัญชี เดี๋ยวโอนเงินคืนให้ คืออยากจะกลับบ้าน
เชื่อไม่เชื่อแล้วแต่คุณ แต่อยากกลับบ้าน สองทุ่มกว่าแล้ว
เพื่อนผม : ผมพูดตรงๆ เลยนะ ผมไม่เชื่อ
ผู้หญิงคนนั้น : ไม่เชื่อแล้วแต่คุณ ขอยืนก่อน เดี๋ยวโอนคืนให้ คิดดอกก็ได้ ขอร้องหล่ะ
ผมกับเพื่อนปรึกษากันว่าจะเอาไงดี.. ผู้หญิงคนนั้นก็จะพูดซ้ำๆ ว่า “อยู่ตรงนี้นานแล้ว อยากกลับบ้าน ขอยืมก่อน
เดื๋ยวโอนคืนให้จะคิดดอกเท่าไรก็ได้ อายมากเลยนะหนิ” พูดย้ำไปย้ำมา ผมได้แต่คิดว่า มาหลอกกันแน่ๆ
ไม่เชื่อสิ่งเขาพูด ตกลงกับเพื่อนว่าจะเอายังไง สรุปก็ให้เงินผู้หญิงคนนั้นไป 185 บาท
ผู้หญิงคนนั้น : ขอเบอร์โทรด้วย..
เพื่อนผม : ไม่เป็นไร.. อย่าหลอกแหล่ะกัน
ลักษณะผู้หญิงคนนั้น >> อ้วน สูงประมาณ 160 นิดๆ แต่งตัวเหมือนคนต่างจังหวัด ผิวคล้ำๆ ไม่สะอาด
ต่างคนต่างไป…จบ…เราแยกกันตรงนี้…จบ
แล้วผมก็เดินไปส่งเพื่อนต่อ ระหว่างเดินไปก็คุยกันไป บ่นเสียดายเงิน ยิ่งไม่มีเงินจะใช้อยู่ ไม่น่าให้ไปเลย…
………. นิสัยคนไทยก็แบบนี้แหล่ะครับ ฮุฮุ ………..
RSS

Jan 23, 2009 @ 04:41:13
ผมเคยเจอที่ Central World ครับ ใช้มุกเดียวกันเลย คือพูดประมาณว่า “นี่อายมากนะที่มาขอยืมเงิน”
Jan 23, 2009 @ 11:28:35
ผมก็เคยเจอครับให้ไปเหมือนกัน
Jan 23, 2009 @ 14:59:01
ผมก็เคยเจอเหมือนกัน เดินมาขอเฉยๆเลย แต่ผมเดินหนีซะงั้น อิอิ
Jan 24, 2009 @ 01:17:45
@ MacroArt:
แก๊งเดียวกันแน่เลย….
Jan 25, 2009 @ 17:44:50
นี่แหละ..ที่เค้าบอกว่า”ผู้ชายร้อยทั้งร้อยเห็นผู้หญิงเป็นต้องใจอ่อน”
ต่อไปยังจะใจดีอย่างนี้อีกมั้ยคะ..
Jan 26, 2009 @ 00:23:11
เพื่อนเอ๋ยข้าำพเจ้าเจอมา 2 ทีแล้วครับ
ที่แรกให้ไป 20 บาทแล้วคนขายข้าวตรงป้ายรถเมล์ก็ตะโกนบอกว่า
พวกนี้มันพวกต้มตุ๋น
ครั้งที 2 ที่เดิมแต่คนละฝากถนนคราวนี้รู้ทักมุขมันแล้ว
ไม่สนใจเดินข้ามถนนมา จากนั้นคนๆนั้นก็ตะโกนมาว่า “ไอ้เกลือ ไอ้เค็ม”
555+
ปล.มันไม่ใช่นิสัยคนไทยแต่เป็นวิธีหากินแบบเอาเปรียบและหลอกลวงชาวบ้าน
เท่านั้น
Jan 29, 2009 @ 01:02:04
ทำไมไม่เอาไปฝากป้อมตำรวจคับ
ผมเคยตกรถรอบสุดท้าย
เค้าก็ฝากเราไปกะรถกระบะ
โดยจดเลขบัตรประชชนเรากับทะเบียนรถไว้
นี่ก็ให้เค้าฝากเราขึ้นรถทัวก็จบ
ใช้สติครับ อย่าใช้ตังกับความสงสาร
Feb 01, 2009 @ 13:49:00
เล่นง่ายนะ ไม่กี่นาทีได้เกือบ 200
เคยเจอเหมือนกัน ตอนเย็นๆ ให้ไป 20 บาท
วันถัดมา (ห่างกันพอควร) เจออีก คิดในใจ หุๆ ทำไมยังไม่กลับบ้านอีก
เลยเมินซะเลย
เอ๊ะ เดี๋ยวนะ นึกไปนึกมา ลักษณะเดียวกันเลย แต่จำความสูงไม่ได้